İnce camdan bir dalın ucuna konmuş minik, utangaç bir kuş misali bakıyorum etrafıma. Daldan çatırtılar geliyor. Anlam verip veremediğimi anlayamıyorum. Ben, ben değilim sanki. Etrafı izliyorum. Yalnızca izliyorum. Bekliyorum. Ne olduğunu hatırlamadığım ama beklemem gerektiğini bildiğim bir şeyi bekliyorum. Hatırlıyormuş gibi bekliyorum.
Gözlerimi kapıyorum, uyanıyorum.. Ama aslında hiç bir şey değişmiyor..

0 adet elleştiri almış.:

Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa