Anları kağıt parçalarına sığdırmak için kullanılan fotoğraf makinalarına suç atarlardı bu işlem esnasında ruhlardan birer parça çaldıklarına dair. Resimlere "ne kadar canlı çıkmış" yorumunun nedeni de budur belki de. Ya da fotojenik olmayan insanların resimlerde kötü çıkmasının asıl nedeni ruhlarını diğerlerinden daha iyi korumalarıdır belki? Mankenler, fotomodeller için zaten dejenere denmez mi genelde; ya ruhları da öyleyse?..
Peki tüm bunların dışında fotoğraf makineleri dijitalleşirken resimler 1'ler ve 0'lara gömülüyorken onlara yakalanan ruhlar şimdi ne oluyor?..
Belki de çağın şeytanı teknoloji, cehennemi de bilgisayarlardır..


ya da sadece hiçbir fotoğrafımın bana benzememesi hatta neredeyse hepsinin kötü olmasına bir kılıf uydurmaya çalışıyorumdur?

2 adet elleştiri almış.:

bu yorumu 'çağın cehennemi' olan bir bilgisayardan yazıyor olmam, teknolojiye küfretme isteğimi ironik mi kılar, belki ironk?
neden bilmiyorum ama ben de o fotoğraf makinelerinin ve diğer pek çok teknolojik aygıtın hep ruhumuzu çaldığını düşünmüşümdür. sahi napıyorlar onca bedensiz ruhu? teknoloji her şeyiyle, her şekliyle 'kaka.'

(ve bir de yazık ki ben de fotoğraflarda kötü çıkanlardanım, yani kılıf olabilme ihtimalini yok etmiyor senin gibi düşünmem)

17 Kasım 2009 01:53  

Yavaş! afedersin...

7 Ocak 2010 18:00  

Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa