Gün boyu farklı yerlerden tanıdığım, uzun zamandır görüşmediğim bir sürü insanla karşılaştım. Tuhaftı. Eğlenceli mi değil mi bilemedim zira bazılarının isimlerini hatırlamakta zorlanırken bazılarının hatırlayamadım bile.. Adını hatırlayamadığım insanların adımı hatırlamaları çok tuhaf geliyor bana. Tamam, benim isimlerle büyük bir problemim olduğu doğru, sürekli görüştüğüm insanların bile bazen isimlerini hatırlayamayabiliyorum ancak en son beş sene önce gördüğüm/konuştuğum insanların adımı hatırlaması hatta bu insanların bazılarını o beş sene önceki dönemde yalnızca bir ya da iki defa görmüş olmam durumu benim için daha da tuhaflaştırıyor. Nasıl başarıyorlar bunu, ben de yapabilmek isterdim. ... Yalan, istemezdim. İsimleri hafızamda tutmanın çok işe yarayacağına inanmıyorum bazen. Kişileri hatırlamak daha önemli bence. Kimdi, nasıl biriydi, ne yapmıştık, ne konuşmuştuk falan. İsimleri yerine bunları net hatırlak daha iyi bir şey bence. Bunu yapabiliyor muyum, emin değilim ama...


İnsanlar tuhaf varlıklar. Kim ne zaman yanında, ne zaman değil anlamak ya da anlamaya çalışmak çok zor. "Düşen birine herkes yardım eder ya etmeyi vaadeder ama kimse düşerken elini uzatmaz.." gibi bir şeyler demişti birileri zamanında. Neyse..

O değil de; arkadaşımın iki tane kedisi var. Biri uzun ve yumuşacık tüylü, canayakın öteki biraz yabani ve uzak. Canayakın olan kucağıma geldiğinde öteki de karşımdaki koltukta duruyordu. Kucağıma gelen kediyi bir süre sevdim o da tatlı tatlı mırıldandı. Sonra kıçını dönüp diğer kedinin yanına gitti. Bir süre onunla oynadı ve tekrar kucağıma geldi. Yine bir süre kendini sevdirip gitti ve öteki kediyle oynadı. Ondan sonra tekrar kucağıma gelip onu sevmem için elimin altına girmeye, kafa atmaya çalıştı. Bir süre sevilince yine gitti. Yarım saatten fazla bunu yaptı. Çok merak ettim. Yanımdayken diğer kedi hakkında ne düşünüyordu ya da orada benim hakkımda ne düşünüyordu. İki tarafta da oldukça mutlu gibiydi ama sürekli yer değiştirdiğine göre bir sorun olması gerek, değil mi? Çok şey hatırlattı hayatımdan bu görüntü bana..

Yolda rak ettim ki tarihim tekerrürümden ibaret. Sorunlarımın temeli aynı, sıkıntılarımın temeli aynı, insanların bana yaptıklarının özü aynı, şanssızlıklarım aynı.. Şaka gibi.. Umarım bu konuda bir şeyler yapabilirim..

Her neyse; her ne kadar sürç-i lisan ettiysem, kafa şişirdiysem, laf soktuysam, can sıktıysam, zaman kaybettirdiysem affola.

0 adet elleştiri almış.:

Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa