Yollar kalabalık... Etrafına, hatta önüne bile bakmayan insanlarla dolu heryer. Omuz atanlar, burun buruna çarpışacak gibi yürüyenler, yerlerdeki olmayan tümseklere takılanlar, sürü psikolojisiyle koyun gibi ilerleyen koyun gibi insanlar. Nereye gittiklerine dikkat etmeden, ezbeledikleri ya da önlerindekileri takip ederek yürüdükleri bu yoldalar. Bir anlığına dursam, ardımdaki onca kişi domino taşı gibi birbirine çarpar muhtemelen. Ya da şuradan sola dönsem, kim bilir kaç kişi istemsizce takip eder beni. Ama uyum sağlıyorum, yolumda yürüyorum. Onlar gibi, koyun gibi..

Merdivenleri iniyoruz topluca, sıra bekliyoruz topluca, topluca bozuyoruz bazen o beklediğimiz sırayı, topluca öflüyor, topluca sıkılıyoruz. Kaybolmuş bireysel tepkilerimiz. O kadar girmişim ki içine sistemin, ben de me'liyorum onlar gibi, topluca..

Onlarca insan etrafımda, onlarca sözde birey. Kişiliklerini kaybetmiş, tiplemeye dönüşmüş ruhsuz varlıklar. Zombiler, robotlar.. Tiksindiriyorlar, sinirlerimi zorluyorlar. İçimdeki vahşet hissini uyandırıyorlar. Acımıyorum onlara hiç. Yaşlısına, çocuğuna, kadınına, erkeğine, hastasına, hamilesine.. Hiç birine acımıyorum. Duygusuzum onlara, duygusuzlara karşı. Belki vardır aralarında bunu fark edenler. Vardır aralarında gerçekten birey, kişi olanlar. Ama kurunun yanında yaş da yanar, ne yaparsın. İpe gidiyor elim, tutuyorum sıkıca. Patlayasım geliyor, metro gelmeden. Tüm insanlar burada beklerken patlamak. Patlayışımla birlikte herkesi beraberimde götürmek istiyorum. İpe asılıyorum, bir damla yaş akıyor gözümden.

Patlıyorum, sinirlerim boşalıyor. Gelen metronun rüzgarı yüzüme vururken ben, kolyemin ipini çekiştiriyorum. Gözümden akan yaş kuruyor. Sinirlerim patlıyor, duygularım patlıyor, sabrım patlıyor, ben patlıyorum.. Kimse fark etmiyor.. Oracıkta ölüp, o zombi koyunlardan biri oluyorum. Düzensiz sıraya kaynayıp vagona atıyorum kendimi. Vagondaki herkes gibi boş bakışlarla yoluma gidiyorum. Ben, artık ben değilim..


klişe konu, kötü cümle kurumları ama uzun zamandır yazdığım ilk öykü -__- bariz kötü oldu bu. üzgünüm. neyse, öyle işte. daha yakında daha cici bir yazı eklemeye çalışacağım ama (:

0 adet elleştiri almış.:

Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa