Fark ettim de anlaşılmak adına ne çok şey kaybettirtmişim kendime. Ne gerek varmış ki buna?..


Kafama birşeyleri takmışım ve bunların ne olduklarını hatırlamıyorum. Çok mu yukarı asmışım nedir ki bakamıyorum? Sarsıntı vakti kafama düşmelerinden çok korkuyorum..

Kendime karşı ne kadar dürüst olduğumu ölçtüm bu gün. Kendim, benden daha güçlü ve daha zekiymiş. O herşeyi çözmüş, ben beceremedim bir türlü..

Bu gün sahil sessizdi. Havada gri bir renk vardı. Rüzgar ses taşımıyordu. İnsanlar konuşmuyordu.

Bu gün yalnız kalmayı çok istedim.
Bu gün kendimi çok yalnız hissettim.
Bu ikisini aynı anda hissetmeyi nasıl becerdim?..

Bir anımı hiperaktif, yaratıcı, neşeli geçirirken neden bir diğeriri yorgun, boş, melankolik geçiriyorum?.. Anlam veremedim hala. Boş olmak çok sıkıcı. Sanki tüm düşünce yeteneğim alınmış, tüm yaratıcılığım ve muhakeme yetim yok olmuş gibi hissediyorum.

Bu gün eve gitmeyi hiç istemedim.

Bazen bir bankta oturup sabaha kadar kıpırdamadan durmak geliyor içimden. Sadece oturup, gözlerimi karşıya dikip durmak. Düşünmeden, konuşmadan, bir şey yapmadan.. Ama mevsim kış, hava soğuk ve yine ama bunu yapamayacak kadar sıkılganım..

Yapacak hiç bir şeyim yokmuş gibi hissetmek çok sıkıcıymış..


Evet, bu gece depresifim ve neden hiç bir fikrim yok. Ne sabah, ne öğlen ne de akşamüstü böyle değildim.

Tatil istiyorum.
Huzur istiyorum.
İlgi ve şevkat istiyorum. Ama bunu kendimden mi yoksa dışarıdan mı görmek istediğimi bilmiyorum.
Saçmalayabilme yeteneğimi geri istiyorum. Özgürce, umursamazca, bir şeyler anlatabilerek saçmalama yetimi tekrar kazanmak ve hiç kaybetmemek istiyorum.

2 adet elleştiri almış.:

sahiden, hiç gerek yok anlaşılmaya.

Bir anımı hiperaktif, yaratıcı, neşeli geçirirken neden bir diğeriri yorgun, boş, melankolik geçiriyorum?é nedense aynı ben bu. ben 'denge' diyorum artık buna. mutlu uyanıp mutsuz uyanıyorum bazen. bazen de aksi. rüyalar suç atmak istemiyorum ama. 'denge' işte.

görünce, bir şeyler yazamadan geçemedim.
eshe mutlu olsun, huzurlu olsun biraz dedim, içimden. -çünkü artık cinlere güvenmiyorum.-
neyse işte, iyi ol, saçmala, falanfilan.
tatlı bile yaparım istersen :)

9 Aralık 2009 23:49  

anlaşılma konusunda ben de öyle düşünüyorum artık da bir türlü söz geçiremedim kendime.

denge saçma geliyor, yani en azından keşke bilinçaltı değil de biz ayarlasak bu dengeyi. olur olmadık yerlerde değişmese falan.

pek bir teşekkür ederim efendim iyi dilekleriniz için, kahramanımsınız (:

ayrıca bu tatlı lafını unutmam ben :p

10 Aralık 2009 09:14  

Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa