Değişen şekilli bulutlara hayranlığım kadar dengesiz geliyor gözleri insanların. Şekillerini sürekli değiştirip benzediği şeyleri bozan bulutları hiç sevmem aslında. Ama arada bazıları çıkar ki, devam eder gibi yaparlar o dağılma ile. Başını öne uzatan bir ejderha, ağzını açıp esnemeye başlamış bir adam.. Bazen sadece uzun bir yol gibi görünürler, taşlar ve çukurlarla dolu.. Gökyüzünün ürkütücü açık mavi derinliğine uzanan delikler.. Sonsuzluğa..
Gökyüzünün mavisi ürkütür beni aslında. Ama doğduğumdan beri görmeye ve korkmaya alıştığım tonun varlığı, onun orada ve benden uzakta oluşu nedeniyle rahatlatır beni belki de. Huzur dolar içim masmavi gökyüzüne bakarken.. Rahatlarım.. Çünkü o engin ve acımasız mavilik benden uzaklardır.. Belki de herkes korkar ondan ve bu yüzden çoğunlukla huzursuz olurlar kapalı havalarda insanlar. Nerede olduğunu göremediklerinden dolayı o maviliğin.. Maviyi hiç sevmem ben..
Yeşil bir balık görmek isterdim masmavi gökyüzünün beyaz bulutları arasında. Aslında turuncu ve kanatları olan bir balık görmek isterdim pamuksu pembe bulutların ve kırmızımsı ışığının altında güneşin ve arka plandaki buz mavisi gökyüzünün.. Ama bunu anlatmak daha zor..

0 adet elleştiri almış.:

Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa