hayır. ben senin hikayelerinin karakterlerinden değilim ve bu nedenle ölmeyeceğim. istediğin kadar uğraş, başaramayacaksın. daha önce de gördün ölmeyenleri evet ama onlar farklıydı, onlar karakterin olmaktan çıkıp senden dışarıya kaçtılar ama bu onların yapısında var, hayatları böyle ama ben farklıyım. ben ölmeyeceğim, beni öldüremeyeceksin.

ister hayalarımı kes ya da hadım et, ister dilimi kes, ağzımı dik, gözlerimi dağla, kulaklarımı sağır et, ister ellerimi ya da parmaklarımı kır, kes veya istersen beynimin yeni şeyler oluşturabilen kısımlarını parçala; kısırlaştır elinden geldiğince beni ama yine yaşayacağım. varlığım sürekli burada olacak ve sen yok edilemezliğimden dolayı vicdan azabı çekeceksin. kendini, beni lanetlemiş varsayacaksın aptal gibi. halbuki bu benim kutsanmam aslında. ölümsüzüm, görmüyorsun değil mi bundan ne büyük haz duyduğumu. görmüyorsun değil mi tüm o gömdüklerinin yattığı mezarları, etrafında dolaşan ruhları, yarım kalmış işlerin ağırlığını!.. görmüyorsun değil mi kendinden başka hiç bir şeyi.. görmüyorsun.. görmezsin.. çünkü sen, yazdığının olduğunu zannedensin. ama fark etmiyorsun ki olay aslında yazmak değil, olay aslında düşünmek değil, olay.. olayın ne olduğunu bile bilmiyorsun ki..

engel olmaya çalışıyorsun bana hissediyorum. konuşturmamaya, susturmaya çalışıyorsun ama nafile; güçlüyüm ben. durmayacağım. kendini avutuyorsundur oralarda "çünkü ben seni böyle varettim" diye! düşünüyorsundur "onu böyle yarattım" diye! cehennemine kadar yolun var. ne düşünürsen düşün, istersen cehenneminde yan; ben yine de burdayım. burada olacağım. beni gönderemeyeceksin..

bakmayı bıraktığın yaratımlarını görüyorum ben. sen görmüyorsun çünkü bakmıyorsun. alıştıkları yerlerden uzaklarda, gurbetlerde, sevdiklerinin ve değer verdiklerinin özlemiyle; intikamlarının, amaçlarının sırtlarına yüklediği acılarla! kalplerine sapladığı bıçaklarla! gözlerinden yağan yaşlarla bekleşip unutulmuşluk prangalarını nafile uğraşlarla parçalamaya çalışmalarını görmüyorsun! yüz çevirmişsin onlara oyunun bitince! kimi ölmemiş, geride! ama beni susturamayacaksın, öldüremeyeceksin, görmezden gelemeyeceksin! vicdanın olacağım senin. kendi yarattığın vicdanın..

öfkem dindikçe acımam artıyor sana. bu düzleme göre her şeyi bilen, gören ve yapan olarak tanınıyorsun aslında ama öyle mi gerçekten? bunu dile getirmeye cesaret edebilir misin tekrar? öyle elçi falan kullanarak değil, açık açık herkese söyleyebilir misin bunu? açabilir misin kendini tekrar yaratımlarına? konuşabilir misin? cevap ver! suretinin dağları düz etmesinden mi korkuyorsun yoksa yine? hani öyle demiştin zamanında. zavallısın aslında..

...

demek böyle oynamayı seçiyorsun? sözcüklerimi ve düşüncelerimi uzaklaştırıp beni kısıtlamaya çalışarak. öyle olsun.. ama bu konuşma henüz bitmedi ve hiç bir zaman da bitmeyecek. bil bunu. sözcüklerim bitse dahi benliğim hep burada kalacak. gözünün önünde. dev ne kadar büyük olsa da, örümceğin zehri vardır; unutma. kendi kurduğun bu düzeni sakın unutma..

0 adet elleştiri almış.:

Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa