Küçük korkak sincap çalıların arasından uzatmış başını yaşadığı minik sevimli parka. Son zamanlarda sayısı artan birbirinden suratsız ve dikkatsiz insana bakmış uzun uzun. Hepsi somurtuk, hepsi ezbere yürüyen insanlar. Sıkıcılar.. Ara sıra kendini kovalmaya çalışan çocuklar da niyeyse beş günde bir falan gelir olmuşlar. "İş günü" diye bir terim hatırlıyormuş bahsettikleri. Bir de "haftasonu". Herkes seviyormuş bu haftasonunu niyeyse. Hafta kimmiş? Niye sonuna seviniyorlarmış? Niye bir şeyin sonuna sevinilsin ki? Hafta kötü bir şey miymiş? Kafası karışık küçük korkak sincap çalıların arasından yaşadığı minik sevimli parkı izlemiş..

Zaman geçtimiş..

Küçük korkak sincap çalıların arasından uzatmış başını yaşadığı sevimli parka. Soldaki ağaca yaptığı yuvanın yıkılan kısımlarını düzeltmiş, yan tarafa az önce düşen kozalakları hızla çalıların arasına saklamış, sağdaki ağacın kovuğunun önünü kapatmaya yeltenen dalı kemirmiş, arka taraftaki yaprak yığınından kötü kokan yaprakları ayıklamış, bir ara su içmek için durup etrafına bakmış ve tehlike görmeyince işine devam etmiş. O hafta sincap hiç dinlenmemiş, oynamamış. Sincap hep haftanın sonunu beklemiş. Hafta sonuysa çocukları beklemiş. Hafta içi gelen çocuklar sincaba bakmış ve sıkılmışlar. Sonra annelerine sormuşlar; "Hafta kimmiş? Niye sonuna seviniyorlarmış?.."

0 adet elleştiri almış.:

Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa